ساختن آلبوم ديجيتال عكاسي
ايده كار ساختن دفترچه عكاسي از اين پست وبلاگ مدرسه عكاسي به دست آمده است. خوبي اين كار اين است كه علاوه بر توضيحات پاي عكس ، عكس هاي دستچين شده در قالبي شكيل و زيبا و با يك روند تسلسلي ، فضاها و اماكن و مناظر را به تصوير مي كشد. اين دفترچه هاي عكاسي جان مي دهد براي ساختن گزارش هاي تصويري از سفرهايي كه داشته ايم.
اگر اهل گرفتن عكس و ساختن آلبوم هاي ديجيتالي هستيد همين حالا دست به كار شويد و با استفاده از يكي از نرم افزارهاي ميكروسافت پابليشر Microsoft Publisher و يا پاور پوينت و يا هر چيز ديگري كه به كار مي آيد و وارديد ، ذوق و هنر خودتان را به رخ در و همسايه بكشيد.
اين آلبوم سيزده چهارده صفحه اي من از سفر به پاريس در دسامبر ماه گذشته ، اگر چه فاصله بسيار زيادي با يك كار حرفه اي و اساسي مانند اين دارد ، اما خوبي اش اين است كه نقطه اي است براي شروع كار به صورت حرفه اي تر و تخصصي تر و مطالعه منسجم تر و هدفمند تر. به خصوص كه حالا ديگر از شر آن دوربين نيمه آماتور Olympus Sp uz 570 خلاص شده ام و يك نيكون D90 ابتياع نموده ام! لحظه شنيدن صداي باز و بسته شدن اپرچر لنز ، في الحال گوش نواز ترين آواي روي هستي است..
آقا جان حداقل قد سر سوزنی به فکر ما واین اینترنت “پرسرعتمان” باشید…محض رضای خدا حتی یکی از عکسهایتان را هم باز نکرد چه برسد به آلبوم! در ضمن پ.ن 2 پست قبل را درمورد “صادق هدایت” بسیار به کار برده اند…تنها یادآوری کوچکی بود…جسارت نباشد!
والا حجم اين عكس ها در حدود 50 كيلو بايت است كه از كل صفحه وبلاگ بدون عكس هم پايين تر است. اگر اين دو عكس باز نمي شوند مشكل از شماست!اتفاقا من در ري سايز كردن عكس براي وبلاگ نهايت دقت را به خرج مي دهم. ضمن اينكه آلبوم هم در راستاي همين دقت بيش از 1.5 مگ حجم ندارد! اعتراض شما وارد نيست
بابا عکاااااااااااااااااااااس…
سلام حناب خرچنگ زاده
پیشنهاد و ایده ی جالبی ست .
البومت قشنگ بود اپ کن دیگه!
و خیلی وقته از صفحه روزگار خودتو حذف کردی ….به نشانه این فقط به تو می گویم باور کن قیامتی هست..و این قیامت در هر لحظه جاری و ساری است….همه عمر را به لاابالی گری و دوری از سنتهای خدا و دستوراتش که مبارزه با طاغوتیان مهمترین آنهاست گذراندن چیزی جز خسران نیست..اصلا خسران بزرگ تو می دانی چیست….این روزها مردم ایران از خدا می گویند، از آزادی، از حق، از عشق که تنها در یک صورت پیوند می یابد مبارزه برای انسان بودن..مثل همان که همه آزادگان جهان رقم می زنند…اما تو به مسخره کردن آنها ( شرمم می شود ) و بزرگترین چیزی که تو خودت را از صفحه روزگار محو کرده ای همین فراموشی ات است…خدا شاهده که هیچ دلیلی جز خاطره چهره شادانت در سالها پیش در علم و صنعت موجب نوشتن این مطلب نشد….من را به عنوان یک برادر عصبیت بدان اما برادرت که با تمام وجود دوست دارد که تو هم طعم شیرین مبارزه در راه خدا را هرچند اندک لمس کنی….خدا به همه مان توفیق دهد که دریابیم جهان جدی است، خلقت جدی است، زمان جدی است و…پس ما هم باید جدی باشیم. با آرزوی نیک اندیشی برای تو و خودم
سلام . کجایی مرد مومن . وبلاگات همه کن قیکون شده اند . ماچ اند معانقه
salam
entekhab kon rahbar ya ahmadi nejad ya rahim mashaei